Monumentalne dzieła rzadko wychodziły spod pędzla wielkich mistrzów, pomijając czasy malowideł ściennych, kiedy to specjalizujący się w takich dziełach twórcy pokrywali wizerunkami świętych całe sklepienia. W czasach współcześniejszych wielkie batalistyczne sceny były malowane rzadko, gdyż praktycznie żaden kierunek malarstwa temu nie sprzyjał. Dopiero ważne wydarzenia polityczne, takie jak rewolucje czy wojny zapoczątkowały zainteresowanie tym tematem. Polacy jednak zawsze byli narodem walecznym a słynne bitwy przez nich rozgrywane znalazły chętnych do ich utrwalenia. Jednym z takich specjalistów od bitew był Jan Matejko, a jego słynne monumentalne dzieło „Bitwa pod Grunwaldem” znalazło się na liście światowego malarstwa. Obraz jest szczególny, bo jego powierzchnia wynosi aż 426 × 987 cm. Namalowanie go wymagało od mistrza wynajęcia specjalnej sali w miejskim ratuszu, ponieważ płótno nie mieściło się w pracowni. Przygotowania i malowanie trwało aż sześć lat, a okres ten Matejko spędzał na studiowaniu historycznych materiałów, kronik, poznawaniu topografii terenu, szkicowaniu elementów postaci, zbroi, strojów czy oręża. Po trzech latach przygotowań mistrz przystąpił do zasadniczej pracy. W obrazie zachwyca dbałość o szczegóły. Poszczególne postaci są bardzo wyraziste, a twarzy użyczyli im znani działacze społeczni i osoby z wyższych sfer. Na płótnie są urzędnicy, hrabiowie i książęta. Można tam tez znaleźć postacie, które w bitwie nie brały udziału, a jednak Matejko umieścił je na obrazie. W ogólnej plątaninie postaci zarówno z krzyżackiego obozu jak i Polaków można niemalże usłyszeć krzyki rannych i szczęk broni. Nad całym tym tłumem góruje polski sztandar, jakby na zachętę dla walczących a z boku obserwuje bitwę sam król Jagiełło, dumnie siedzący na koniu na szczycie wzgórza. Obraz jest z pewnością bogatym w szczegóły dokumentem tamtych czasów.