Polacy od zawsze charakteryzowali się specyficznym bohaterstwem i zamiłowaniem do walki. Od niepamiętnych czasów nasz naród związany był z wielkimi i mniejszymi historycznymi wydarzeniami i nazwisk naszych rodaków nie brakuje w żadnej wojnie czy rewolucji. Kraju tez nie oszczędzała sama historia, poddając go próbie w postaci rozbiorów, okupacji, a jeszcze wcześniej wojen o polskie królestwo i jego odrębność terytorialno-kulturową. Jak długo istnieje technika malowania obrazów, tak długo polscy twórcy przedstawiają wojenne i rewolucyjne wydarzenia na płótnach. Największe wśród nich zyskały sławę na skalę światową, a postacie takie jak Jan Matejko czy Kossak zapisały się w światowej historii malarstwa. Pierwszy z nich został uznany za najwiekszego polskiego malarza historycznego, a jego twórczość w XIX wieku zaowocowała licznymi obrazami. Najbardziej znany z nich to słynna „Bitwa pod Grunwaldem”, która reprezentuje pochwałę oręża polskiego i waleczność rodaków. Słynna scena przedstawia zarówno wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego, jak i Wielkiego Księcia Witolda. Obraz Matejki żyje i odnosi się wrażenie, że postacie za chwile na prawdę skrzyżują miecze. Inny znany obraz Matejki to „Stańczyk”, przedstawiający ujętego w zadumanej pozie królewskiego błazna, rozmyślającego nad losem Polski. Poza Matejką obrazy historyczne malowali też Artur Grottger, Wojciech Gerson, Maksymilian Gierymski i Henryk Rodakowski. Szczególne zasługi jednak w utrwalaniu na płótnie scen batalistycznych położyli Kossakowie – ojciec Juliusz i syn Wojciech. Największe i najbardziej znaczące dzieło Wojciecha Kossaka, to stworzona wraz z nauczycielem Janem Styką słynna „Panorama Racławicka”. Obraz ma wielkość 15 x 120 metrów a do jego ekspozycji wybudowano we Wrocławiu specjalna rotundę. Ostatnim wielkim malarzem polskiej historii był Józef Brandt, spod pędzla którego wyszły takie dzieła, jak „Czarniecki pod Kołdyngą” i „Wyjazd Królowej Marysieńki z Wilanowa”.